ნუ კითხულობ, რას გვაძლევს საქართველო _ იკითხე, რას აძლევ საქართველოს!

(ბატონ თეიმურაზ შაშიაშვილის სიტყვა, რომლითაც მან მესამე ათასწლეულის მეორე 2002 წლის დამდეგს, შობა-ახალი წლის დღეებში მიმართა საზოგადოებას)
დღევანდელ საქართველოში პატიოსნება რომ შეინარჩუნო, ძალიან ძლიერი უნდა იყო
,,ახალ ათასწლეულში სასწაული მოხდება სამყაროში, კაცობრიობას ერთი მეფე ეყოლება და იგი განათლება იქნება. განათლებული კაცი, მართლაც მეფე იქნება, გაუნათლებელი მონა. ჩვენ განათლებულთა, მეფეთა ქვეყანა უნდა ვიყოთ.~

არც ერთი ტყვეობა არ ვარგა, მაგრამ არაფერი

სჯობს ზნეობის ტყვეობაში ცხოვრებას.

სწორედ ზნეობის ტყვეობაში ცხოვრება იქნება

ადამიანის თავისუფლების მწვერვალი.

მეამეყება, როგორც ქართველს, როგორც იმერეთის გუბერნატორს, იმერეთში ტრადიციად დამკვიდრებული 21-27 სექტემბრის - ,,,ღვთისმშობლობიდან ჯვართამაღლებამდე~ დღეებში მადლობის სიტყვით მოგმართოთ ადამიანებს, რომელმაც ბოლო წლებში განსაკუთრებულ წარმატებას მიაღწიეთ. მიხარია, რომ თქვენთვის ფეხბედნიერი აღმოჩნდა მესამე ათასწლეულის დასაწყისი.
და, თუ ბედნიერება ბრძოლაა, ოფლის ღვრაა, შეუძლებლის შეძლებაა შენი ქვეყნისა და ხალხისათვის, ეს თქვენ ხართ, თქვენი ცხოვრებაა, თქვენი წარმატებაა.
გილოცავთ!
მწამს და მჯერა თქვენი!
იცხოვრეთ რწმენითა და სიყვარულით!
ბედნიერებას გისურვებთ!
რწმენით, იმედით,
თეიმურაზ შაშიაშვილი

ბედნიერებას გისურვებთ!

ნუ კითხულობ, რას გვაძლევს საქართველო _ იკითხე, რას აძლევ საქართველოს!

(ბატონ თეიმურაზ შაშიაშვილის სიტყვა, რომლითაც მან მესამე ათასწლეულის მეორე, 2002 წლის დამდეგს, შობა-ახალი წლის დღეებში მიმართა საზოგადოებას)

მიიწურა მესამე ათასწლეულის პირველი წელი - იმედით განმწყობიც, ძნელიც, მწარეც, გაუსაძლისიც...
ასეთ რთულ და წინააღმდეგობებით სავსე დროში იწყება 2002 წელი... ყოველ ეპოქაში - კაცობრიობის დასაბამიდან მოყოლებული - ახალ წელს ადამიანები ერთმანეთს ბედნიერებას უსურვებდნენ... ასეა დღესაც... ბედნიერებაშია ცხოვრების არსი... ბედნიერებაა ადამიანის თავისუფლების მწვერვალი... ბედნიერებაა ადამიანური ყოფის ევერესტი... ბედნიერებაა ადამიანის დაბადებაც, ღირსეულად ცხოვრებაც, ღირსეულის სახელით თავის დროზე ამქვეყნიდან წასვლაც. განსაცდელის ჟამსაც კი არ ტოვებს ბედნიერების განცდა ძლიერთ.
ყოველ ეპოქაში, ყოველ დროსა და სივრცეში ბედნიერება, თავისუფლების მწვერვალზე ასვლა, ძნელზე ძნელი იყო და რჩება, რადგან ბედნიერება ყოფით ტკბობა კი არა - სულიერებაა, გონებით მისაწვდომობაა, შემოქმედისადმი მსახურებაა და არა შექმნილისადმი.
მიუხედავად ჟამის სიმწარისა და გაუსაძლისობისა, დღესაც არსებობს ბედნიერება და არსებობს ბედნიერიც და, რაც მთავარია, ბედნიერებასთან და ბედნიერთან არის დაკავშირებული კაცობრიობის სიკეთე, რადგან,
ბედნიერია:
...რწმენის კაცი... მართალი კაცი... შურზე და მტრობაზე ამაღლებული... ვინც ზნეობით ცხოვრობს... ვისთვისაც სინდისი ეს არის ,,გონებაი მამხილებელი.~
_ ვისაც არც წარსულის და არც მომავლის არ ეშინია... ვისაც სხვისი გახარების უნარი გააჩნია... ვისაც სხვისი მწუხარებით, ტკივილით ცხოვრება შეუძლია.
ვინც აცნობიერებს, რომ რწმენა იგივე სიყვარულია... ვინც იცის, რომ რასაც სიყვარულით მოეკიდება, არაფერია ამქვეყნად ძნელი...ვისაც სიძულვილის კენჭი რომ ესროლო, სიყვარულის ლოდს დაგახვედრებს... ვინც იცის, რომ სიყვარულს ერთადერთს შეუძლია შექმნას ადამიანი, როგორც მთელი სამყარო და მთელი სამყარო მოათავსოს ადამიანის გულში.
_ ვინც იცის  დედაშვილობის ფასი... ვისთვისაც ოჯახიშვილობაა მთავარი, წინაპართა საფლავი - უწმინდესი... ვისთვისაც დიდი სიმაღლეა ქართველი ქალის კდემამოსილება, ქალისადმი კრძალვა და რიდი.
_ ვინც იცის, რომ ადვილია ნგრევა - სულმოკლეობა, ძნელია შენება, სულგრძელობა... ვინც იცის, რომ უმადურობა - სულმოკლეობაა, ე.ი. ნგრევა, მადლიერება - სულგრძელობაა,  ე.ი. შენება.
_ ვინც იცის, რომ უბედურების სათავე ძარცვა-გლეჯვით, უკანონობით მოპოვებული სიმდიდრეა... ვინც იცის, რომ ხარბი კაცი არასდროს იქნება ბედნიერი... ვისაც გაცნობიერებული აქვს, რომ ფული და სიმდიდრე გაუნათლებელ ადამიანთა ხელში დამანგრეველია მისი ოჯახისათვის, ქვეყნისათვის, ხრწნის ერსა და ხალხს.
_ ვინც იცის, რომ არ შეიძლება მდიდარი იყო მაშინ, როცა ღარიბია, გაუსაძლის ყოფაშია წესიერი კაცი, შიმშილობს მეცნიერი, მწერალი,  შემოქმედი, კულტურის მოღვაწე, ცნობილი სპორტსმენი, როცა შიმშილობს მასწავლებელი, როცა ბავშვს ბავშვობა არ აქვს, მოხუცის სიცოცხლე გამწარებულია, გამწარებულია ხიზანი, მიტოვებულია შრომისუუნარო, მიუსაფარი, როცა არ აფასებენ ნიჭიერს, კაი კაცს, პატიოსნებას, არ აფასებენ ძლიერს... როცა ყველაზე მეტად იმ ხალხს გაუჭირდა, ვინც წესიერად და პატიოსნად იცხოვრა.
_ ვისაც მწარე სიმართლე ურჩევნია ტკბილ ტყუილს... ვინც იცის, რომ უმჯობესია რამდენიმე პროგრესული კაცი გიჭერდეს მხარს, ვიდრე ათასობით ბრმად გიკრავდეს ტაშს... ვისაც შესისხლხორცებული აქვს, რომ თავისუფლება პასუხისმგებლობაა და ყოველი ადამიანი თავისუფალია საკუთარი პასუხისმგებლობის ფარგლებში...
_ ვინ იცის, რას ნიშნავს საკუთარი ქვეყნის "ცა-ფირუზ, ხმელეთ _ ზურმუხტო..." იცის, რომ საქართველოს სიძლიერე და მომავალი მის მამულში, ენასა და სარწმონოებაშია... მის ისტორიულ ფესვებში, ტრადიციებისადმი ერთგულებაშია... განათლებაშია... აზროვნებაშია...
_ ვინც იცის, რომ ჩვენი გზა დავით აღმაშენებლის გზაა...
_ ვისაც სწამს, რომ, სიცოცხლის ფასად რომ დაგვიჯდეს, საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობა უნდა აღვადგინოთ... ვისაც აქვს სიამაყე ამ ბრძოლისთვის... ვინც იცის, რომ
"არა არს წესი ქართველთა
მტრისადმი ზურგის შექცევა".
_ ვისი ცხოვრებაც და ცხოვრების ფილოსოფიაც სამი წიგნია: "ბიბლია", "ქართლის ცხოვრება", "ვეფხისტყაოსანი".
_ ვინც აცნობიერებს, რომ საქართველო დიდი წარსულის და კიდევ უფრო დიდი მომავლის ქვეყანაა...
_ ვინც ხედავს, რომ ახალ ათასწლეულში კაცობრიობას ერთი მეფე ჰყავს- განათლება ... ვისაც წამს, რომ განათლებული კაცი, მართლაც მეფე იქნება, გაუნათლებელი - მონა... ვისაც სწამს და სჯერა, რომ საქართველო განათლებული - მეფეთა ქვეყანა უნდა იყოს.
სწორედ ასეთი მრავალგანზომილებიანია ბედნიერება.
სწორედ ამიტომ უსურვებენ ახალ წელს ადამიანები ერთმანეთს ბედნიერებას. ეს არის განწყობა - ადამიანს უსურვო, შეძლო შეუძლებელი.
რადგან დღევანდელი საქართველოსათვის ბედნიერება ბრძოლაა, ოფლის ღვრაა, შეუძლებლის შეძლებაა შენი ქვეყნისა და ხალხისთვის, ამიტომ ზნეობრივი კაცი პირველ რიგში საკუთარ თავს უნდა უსურვებდეს ბედნიერებას.
ახალ წელს ვულოცავ და ბედნიერებას ვუსურვებ საქართველოს, მის ყოველ კუთხე-სუნჭულს, ქართველ ხალხს, საქართველოს ყოველ მოქალაქეს, იმერეთში მცხოვრებ, თანაქალაქელებს - ყოველ ქუთაისელს, საქართველოს ყოველ ოჯახს, ქართული ადათ-წესით, ქართული ტრადიციებით მცხოვრებ ყოველ ოჯახს.
მინდა ბედნიერი იყოს ყოველი ქართველი, ბედნიერი იყოს ჩემი გიორგი, ნინო და ნესტანი, ჩემი მეუღლე დეა, დედაჩემი.
ბედნიერება მინდა ვუსურვო ჩემს კოლეგებს, მეგობრებს, ნათესავებს, ახლობლებს, მეზობლებს.
შეხვედრა ახალ წელთან ყოველთვის დიდ ადამიანურ განცდებთანაა დაკავშირებული. ზნეობრივი ადამიანი ამ დროს ინანიებს შეცდომებს და ცოდვებს, ბოდიშს უხდის ყველას, ვისაც აწყენინა, ფიქრობს ქვეყანაზე, მამულზე, ოჯახზე, ამქვეყნიურ ყოფაზე, ირჩევს იდეალს. ცდილობს დაეხმაროს გაჭირვებულსა და უპოვარს _ როგორც ჩვენში იტყვიან, უშურველია. კაცური კაცისთვის ეს პერიოდი ზნეკეთილობით არის სავსე.
ბოდიშს ვუხდი და შობა-ახალ წელს ვულოცავ ყველას, ვისაც ვაწყენინე, გული ვატკინე, იმათაც, რომელთაც მიაჩნიათ, რომ მე ვაწყენინე, გული ვატკინე, მიხედავად იმისა, მე ასევე ვფიქრობ თუ არა.
იმერეთის საახალწლო სურვილია მთელი ქვეყნისთვის: გვეყო დაპირისპირება, სისხლი, ცრემლი და ტირილი, გვეყო უგულობა და ორგულობა, გვეყო სუსტთა იდეოლოგიით ცხოვრება, სიყვარულით ოფლის დაღვრის დროა, ერთგულების დროა, ძლიერის დაფასების, ძლიერზე დაყრდნობის დროა, ძლიერის ორიენტირად გახდომის დროა, საერთოდ, დიდი დაფიქრების და საკუთარ თავში ძლიერის პოვნის დროა. დროა აღსრულდეს წინაპართა დიდი ტრადიცია, ყოველი წლის დასასრულს ძლიერთ რომ გამოარჩევენ - ტრადიცია, რომელიც განსაკუთრებულად გამოკვეთა დავით აღმაშენებლის ეპოქამ.
იმერეთის საახალწლო სურვილია - ყოველი წლის 8 თებერვალი, დავით აღმაშენებლის დღე - აღნიშნოს, როგორც ძლიერის დღე. ამ დღეს პატივი მივაგოთ ნიჭით და გონებით გამორჩეულთ, სამშობლოსთვის თავდადებულთ. სწორედ ასეთი იქნება იმერეთისთვის 2002 წლის 8 თებერვალი - დავით აღმაშენებლის დღე.
ვისურვებდი, რომ ყოველი ადამიანისთვის, საქართველოს ყოველი მოქალაქისთვის, ქართველისთვის ეს წელი იყოს არა ტირილის, არა წუწუნის, არამედ გარჯის, მუხლჩაუხრელი და ხელებდაკაპიწებული გარჯის წელი... იმის დასტურის წელი, რომ მართალია გვიჭირს, ცხოვრება გაუსაძლისია და წავიქეცით, მაგრამ ადგომა გვინდა... დღეს, როგორც არასდროს სჭირდება ყოველ ქართველს, საქართველოს ყოველ მოქალაქეს ერთი პრინციპით ცხოვრება: ნუ კითხულობ, რას გაძლევს საქართველო _ იკითხე, რას აძლევ საქართველოს!
იმერეთის საახალწლო სურვილია: მთელი ქვეყანა, ყველა ხელისუფალი მუშაობდეს შესაძლებლის ზღვარზე, საქართველოში იყოს მხოლოდ ერთი ძალაუფლება _ ნიჭის ძალაუფლება.
2002 წელი იმერეთისთვის, ყველა დონის ხელმძღვანელისთვის უნდა იყოს დიდ რეფორმებზე, ეკონომიკასა და ინტელექტზე, განათლებაზე, კულტურაზე, ხელოვნებაზე, მეცნიერებაზე, ბავშვზე ორიენტირებული წელი. წელი მადლიერებისა უფროსი თაობებისადმი, მოხუცებულისადმი.
ბედნიერი ვიქნები, შევძლო სისუფთავის დამკვიდრება იმერეთის აღმასრულებელ სახელისუფლებო რგოლებში... ნიჭიერი, მოსახლეობის ნდობით აღჭურვილი კარგი სპეციალისტებითა და ორგანიზატორებით სახელისუფლებო რგოლებით დაკომპლექტება... თითოეული სახელმწიფო მოხელის შასაძლებლობის ზღვარზე და ყოველი სახელისუფლებო რგოლის შესაძლებლობის ზღვარზე მუშაობა, შრომისუნარიანი მისახლეობის დასაქმების, მოსახლეობის და ოჯახების გადამხდელუნარიანობის დონის სახელმწიფო მოხელის, უპირველესად ქალაქებისა და რაიონების ხელმძღვანელების შეფასების მთავარ კრიტერიუმად დამკვიდრება. ვისურვებდი ამ საქმეში ქვეყნის ხელმძღვანელების, იმერეთის მოსახლეობის დიდ მხარდაჭერას... ვისურვებდი, რომ ეს პრინციპი მთელი ქვეყნის მაშტაბით დამკვიდრებულიყო.
იმერეთის საახალწლო სურვილია: საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობის  აღდგენა, ყველა ქართველის, აფხაზის, რუსის, ბერძენის, სომეხის ღირსების საქმედ იქცეს მოძრაობა "მე დავბრუნდები აფხაზეთში".
იმერეთი საკუთარ თავს, მთელ საქართველოს უსურვებდა მადლიერების განწყობის დამკვიდრებას მასწავლებლისადმი და, როგორც ჩვენში იტყვიან, მასწავლებლის ხელისგულზე ყოლას, მასწავლებელი ხელისგულზე, როცა ხელისუფალიც, მასწავლებელიც. მშობელიც ფეხქვეშ ეგება ბავშვს - აი, ქვეყანა, აი, საახალწლო სურვილი შენი ქვეყნისა და ხალხისათვის.
იმერეთი მთელ საქართველოს 2002 წლის ისე დაწყებას უსურვებს რომ ყველა ქართველს, საქართველოში მცხოვრებ ყველა ადამიანს ეთქვას: "ისეთი დილა გათენდა, მტერს რომ შევხედავდი, ახლა ძმასავით გავუღიმებდი".
ჩვენი გზა დავით აღმაშენებლის გზაა. იგი გამორიცხავს სიძულვილს და ეფუძნება სიყვარულს. არ გძულდეს _ ნიშნავს მოერიო საკუთარ თავს, მოინანიო _ ნიშნავს სძლიო საკუთარ თავს, აღიარო შეცდომები, მოიხადო ბოდიში, როცა მართალი არა ხარ _ ნიშნავს ამაღლდე საკუთარ თავზე, გიყვარდეს _ ნიშნავს იყო სრულყოფილების მწვერვალზე.
ბედნიერება რწმენაა, ძალაა, სარწმუნოებით ცხოვრებაა, მიმტევებლობაა, თანაგრძნობაა, მოთმინებაა, ამტანობაა. ბედნიერება სიყვარულია, სრულყოფილების მწვერვალია, სულგრძელობა და ზნეკეთილობა. ბედნიერება გათითოკაცებული სიკეთის ერთ მუშტად შეკვრაა. ბედნიერება თავგანწირვაა. თავგანწირვა შენი ქვეყნისა და ხალხისთვის.
ბედნიერია ღვთის მოშიში კაცი... ვისაც ძვალსა და რბილში აქვს გამჯდარი სარწმუნოებრივი და ცხოვრებისეული სიბრძნე _ ისჯება არა ცოდვის ჩამდენი, არამედ მისი შთამომავალი... ბედნიერია კაცი, რომელსაც არ უნდა, რომ მის შვილს, მის შთამომავლობას ცოდვილი, ლაჩარი და ბოროტი მამა ჰყავდეს...  პასუხისმგებლობა შვილის, შთამომავლის წინაშე ისე ცხოვრება, რომ შენი ცოდვის გამო შენ შთამომავლობაში ვინმე არ დაიჩაგროს, არ ზღოს შენი ცოდვებისათვის _ უმაღლესი საზომია ადამიანის და ადამიანობის... ბედნიერი ხარ, როცა შენი ცხოვრება დიდი სახელი და კვალი ნათელია შენი შვილისა და შთამომავლისათვის.
ბედნიერი რომ იყო, კაცი არა ზეკაცი უნდა იყო _ ესაა კაცური ცხოვრების სიბრძნე და ფილოსოფია.
ვიყოთ ბედნიერი.
სიყვარულმა აღგვამარლოს!
შობა ახალ წელს გილოცავთ!
"ქართველნო ერთად ღვთისაკენ"!
მრავალჟამიერ!
"ქართველების ერთად ყოფნა დაგვილოცე ღმერთო"!
თეიმურაზ შაშიაშვილი
1 (14 იანვარი,2002)





(Слово господина Теймураза Шашиашвили, которым он обратился к общественности в новогодние дни 2002 года третьего тысячелетия)
Чтобы сохранить честность в сегодняшней Грузии, необходимо быть очень сильным

«В новом тысячелетии в мире произойдет чудо, у человечества будет один король и это будет образование. Образованный человек действительно будет королем, а необразованный – рабом. Мы должны жить в стране образованных, стране королей».



Не хорошо находиться в неволе, но нет ничего лучшего, чем жить в плену нравственности. Именно жизнь в плену нравственности станет пиком человеческой свободы.
Я горжусь как грузин, как губернатор Имерети, установивший в Имерети традицию, что в дни 21-27 сентября – со дня «Рождества Богородицы» до дня «Воздвижения креста», словом благодарности обращаться к людям, которые за последние годы достигли особенных успехов. Я рад, что для вас оказалось счастливым начало третьего тысячелетия.
И если счастье является борьбой, способностью сделать невозможное для собственной страны и народа, это вы, ваша жизнь, ваш успех.
Поздравляю!
Я верю Вам!
Живите верой и любовью!
Желаю Вам счастья!
Верой, надеждой
Теймураз Шашиашвили
Желаю Вам счастья!
Не спрашивай, что дает нам Грузия – спроси, что даешь ты Грузии!

(Слово господина Теймураза Шашиашвили, с которым он обратился к общественности в новогодние дни 2002 года третьего тысячелетия)
Завершился первый год третьего тысячелетия – обнадеживающий, трудный, горький, невыносимый...
В такое сложное и полное препятствиями время начинается новый, 2002 год... в каждой эпохе – начиная с самих истоков человечества – в новом году люди желают друг другу счастья... так и сегодня... в счастье находится суть жизни... счастье – это пик свободы человека... счастье -  Эверест человеческого бытия... счастье и само рождение человека, достойная жизнь, своевременный достойный уход из этого мира, даже в трудные времена, сильных не покидает чувство счастья.
В каждой эпохе, в каждом  времени и пространстве, подняться на пик свободы, было и остается самым трудным, так как счастье это не бытовое наслаждение – это душевность, достигаемая разумом, это служба для творца, а не для творения.
Несмотря на горькое время и невыносимые условия, сегодня также существует счастье и существует счастливый, и, что самое главное, со счастьем и со счастливым связана доброта человечества, так как,
счастлив:
...Человек веры... правильный человек... возвышающий над завистью и враждой... кто живет нравственностью... для которого совесть это «разум обвиняющий».
- Кто не боится ни прошлого и ни будущего... кто имеет способность обрадовать других... кто может жить болью, и сожалением другого.
Кто понимает, что вера это та же любовь... кто знает, что ничего не представляет трудности, если к нему отнестись с любовью... когда тот, в кого бросают камешки злобы, отвечает глыбой любви... кто знает, что только любовь может создать человека, как вес мир и положить весь мир в человеческом сердце.
- Кто знает цену отношений ребенка и матери... для кого семья главное, могила предков – святое... для кого вершиной является скромность грузинской женщины, уважение и отношение к женщине.
- Кто знает, что легко разрушать – это малодушие, трудно строить - благодушие... Кто знает, что неблагодарность – малодушие, т.е. разрушение, благодарность – благодушие, т.е. построение.
- Кто знает, что истоком несчастья являются грабеж, богатство, полученное беззаконием... кто знает, что жадный человек никогда не будет счастлив... кто понимает, что деньги и богатство в руках необразованных людей – губительно для семьи, страны, это разлагает нацию и народ.
- Кто знает, что нельзя быть богатым тогда, как ты бедный  что в невыносимых условиях находится честный человек, голодает ученый, писатель, творец, деятель культуры, известный спортсмен, когда голодает учитель, когда у детей нет детства, жизнь старика горька, когда оставлены без внимания жилище, нетрудоспособный человек, бездомный, когда недооценивают талантливого человека, хорошего человека, честность, не дооценивают сильного... когда больше всего стало трудно тем людям, кто жил честно и правильно.
- Кто предпочитает горькую правду сладкой лжи.. кто знает, что лучше, чтобы тебя поддерживало несколько прогрессивных людей, чем слепо аплодировали тысяча... кто понимает, что свобода это ответственность и каждый человек свободен в рамках собственной ответственности.
- Кто понимает, что означает голубое небо своей страны, понимает, что сила и будущее Грузии находятся в его «языке, отечестве и вере»... его исторических корнях, верности к традициям... образовании... разуме...
- Кто знает, что наш путь – это путь Давида Агмашенебели...
- Кто верит, что даже ценой жизни, мы должны восстановить территориальную целостность Грузии, у кого имеется гордость для этой борьбы... кто знает, что непривычно грузину, обворачиваться спиной к врагу.
- Чья жизнь и жизненная философия состоит из трех книг: «Библия», «Житие Грузии» и «Витязь в тигровой шкуре».
- Кто понимает, что Грузия является страной большого прошлого и еще большего будущего...
- Кто видит, что в новом тысячелетии у человечества один король – образование... кто верит, что образованный человек действительно будет королем, а необразованный – рабом... кто верит, что Грузия должна стать страной образованных - страной королей.
Именно таким многомерным является счастье
Именно поэтому в новый год люди желают друг другу счастья. Это настрой – пожелать человеку смочь невозможное.
Так как для сегодняшней Грузии счастье – это борьба, это – умение сделать невозможное для своей страны и народа, поэтому разумный человек в первую очередь должен пожелать счастья себе самому.
Поздравляю с Новым годом и желаю счастья Грузии, ее каждому уголку, грузинскому народу, каждому гражданину Грузии, соотечественникам, согражданам -  каждому кутаисцу, каждой семье в Грузии, семье, живущей грузинскими традициями.
Я хочу, чтобы каждый грузин был счастлив, были счастливы мои Гиоргий, Нино и Нестан, моя супруга Дея, моя мать.
Хочу пожелать счастья моим коллегам, друзьям, родственникам, близким, соседям.
Встреча Нового года всегда связана с большими человеческими чувствами. Нравственный человек в это время сожалеет об ошибках и грехах, извиняется перед всеми, кого обидел, думает о стране, родине, семье, выбирает идеала. Старается помочь обедневшим и неимущим – как говорят, для настоящего мужчины  этот период полон доброты.
Я извиняюсь и поздравляю с Рождеством и Новым годом всех, кого обидел, кому сделал больно, тех, кто думают, что я их обидел, несмотря на то, что сам я думаю иначе.
Пожелание Имерети для всей страны: хватит противостояния, крови, слез и рыданий, хватит бессердечности и двусердечности, хватит жить идеологией слабых... время изливаться потом любви, время честности, время оценивать сильного, время опираться на сильного, время стать сильному ориентиром, и вообще, время задуматься и время, найти в себе сильного. Время, исполнить большую традицию предков, когда в конце каждого года выявляли сильных – традицию, которую особенно выделяла эпоха Давида Агмашенебели.
Новогодним пожеланием Имерети является то, чтобы – каждый год, день 8 февраля – день Давида Агмашенебели – отмечалось как день сильного. Чтобы в этот день почтить память выделяющих умом и разумом людей, пожертвовавших собой ради родины. Именно таким будет для Имерети 8 февраля 2002 года – День Давида Агмашенебели.
Я бы пожелал, чтоб для каждого человека, для каждого гражданина Грузии, каждого грузина это год стал не годом плача и недовольств, а годом труда... годом подтверждения того, что несмотря на то, что нам живется нелегко, несмотря на то, что жизнь невыносима и мы упали, но хотим встать... сегодня, как никогда каждый грузин, каждый гражданин Грузии нуждается в жизни по одному принципу: Не спрашивай, что дает тебе Грузия – спроси, что ты даешь Грузии!
Новогоднее пожелание Имерети: чтобы вся страна, вся власть работали на грани возможности, чтобы в Грузии была только одна власть – власть таланта.
2002 год для Имерети, для всех уровней руководства должен быть ориентирован на большие реформы, экономику и интеллект, образование, культуру, искусство, науку, годом, ориентированным на детей. Годом добродушия и благодарности к поколениям, к старикам.
Я буду счастлив, если смогу обосновать чистоту в исполнительных руководящих звеньях Имерети... укомплектовать руководящие звеня талантливыми, пользующими довериями населения, хорошими специалистами и организаторами... Я бы пожелал в этом деле поддержки руководителей страны, населения Имерети... я бы желал, чтобы это принцип обосновался по всему масштабу страны.
Новогоднее желание Имерети: восстановление территориальной целостности Грузии, превратить в дело чести каждого грузина, абхазца, русского, грека, армянина движение «Я вернусь в Абхазию».
Имерети, себе самому и всей Грузии пожелал бы обоснования чувства благодарности к учителю и, как говорят, носить учителя на руках, когда и власть, и учитель, и родитель простилаются у ног ребенка – вот страна, вот новогоднее желание для твоей страны и народа.
Имерети желает Грузии такое начало 2002 года, чтобы все грузины, живущие в Грузии, все могли бы сказать: «Наступило такое утро, что если сейчас встречу врага, улыбнусь ему как другу».
Наш путь – это путь Давида Агмашенебели. Он исключает ненависть и основывается на любви. Не ненавидь – означает, пересилить себя самого, сожалеть – означает победить себя самого, признать ошибки, извиниться, когда ты не прав – означает возвыситься над самим собой, любить – означает быть на пике полноценности.
Счастье – это вера, сила, жизнь с верой, прощением, терпением, добротой, поддержка. Счастье – это любовь, пик совершенства, добродушие и доброта. Счастье – это сплочение отдельных людей в один кулак доброты. Счастье – это самопожертвование. Самопожертвование ради своей страны и народа.
Счастлив человек, боявшийся бога... кто до костей понимает мудрость веры и жизни – наказывается не совершивший грех, а его потомок ... счастлив человек, который не хочет, чтобы у его детей, потомков не было грешного, трусливого и злобного отца... Ответственность перед детьми, перед потомством... жить так, чтобы за твои грехи не отвечали твои потомки – это высшая мера для человека и человечества... Счастлив, когда твоя жизнь, великое имя и след – свет для твоих детей и потомков.
Чтобы быть счастливым, надо быть не человеком а сверхчеловеком – это и есть мудрость и философия человеческой жизни.
Будем счастливы!
Пусть любовь нас возвысит!
Поздравляю Вас с Рождеством и Новым годом!
«Грузины, вместе на пути к господу!»
Во веки веков!
«Пусть Бог благословит единство грузин!»
Теймураз Шашиашвили
1(14) января, 2002