განახლებული ეროვნული მოძრაობისა და ქართული ერთობის გარეშე საქართველოს არა აქვს მომავალი!

შეფასების,ანალიზისა და დაფიქრებისათვის წარმოგიდგენთ პოლიტიკურ ანალიზს, რომელიც 6 წლის წინ მომზადდა და ზუსტად 5 წლის წინ, დავით აღმაშენებლის დღეს გამოქვეყნდა…და რომელიც,პრაქტიკულად იყო პირველი პოლიტიკური ანალიზი ე.წ.”ვარდების რევოლუციის”,მისი წინა პერიოდის.

განახლებული ეროვნული მოძრაობისა და ქართული ერთობის გარეშე საქართველოს არა აქვს მომავალი!

(პირველი პოლიტიკური ანალიზი ე.წ. ,,ვარდების რევოლუციის~ შემდგომ)

… ჩვენ უნდა ვსდიოთ ახლა სხვა ვარსკვლავს,
ჩვენ უნდა ჩვენი ვშვათ მყოობადი,
ჩვენ უნდა მივცეთ მომავალი ხალხს

წინ საქართველო

განახლებული ეროვნული მოძრაობა
ქართული ერთობისა და მომავლის საქართველოსათვის

1. განახლებული ეროვნული მოძრაობისა და ქართული ერთობის გარეშე საქართველოს არა აქვს მომავალი!

დადგა დრო, დადგა ჟამი, როცა ქართველებმა საქართველოში მცხოვრებმა ყველა მოაზროვნე ადამიანმა, საქართველოს მეგობარმა ყველა უცხოელმა პირდაპირ უნდა ვთქვათ, რომ საქართველოში კრიზისმა კრიტიკულ ზღვარს მიაღწია და ასე ცხოვრება, მართლაც აღარ შეიძლება.

ვთქვათ, ვაღიაროთ, რომ საქართველოში სიკეთე გათითოკაცებულია და ბოროტება _ ერთ მუშტად შეკრული, რომ ხალხი და ქვეყანა დამშეული და დაუძლურებულია, რომ მიუხედავად პრესითა და ტელევიზიით ხელისუფლების მხრივ კეთილდღეობაზე ლამაზი საუბრებისა და დაპირებებისა, ენაწყლიანობისა, რაც დრო გადის, ღარიბი კიდევ უფრო ღარიბდება, მდიდარი კი უფრო მდიდრდება და ერთი, რითიც უმძიმეს მდგომარეობაში მყოფი ხალხი იკვებება, არის მდიდრებს შორის ქვეყნის ქონების გადანაწილების პოლიტიკური შოუ-კონცერტები.

ვთქვათ, რომ კატასტროფის უტყუარი ნიშანი სახეზეა: წლების განმავლობაში, თითქმის ერთმანეთის ტოლია: ქვეყანაში შექმნილი ეროვნული პროდუქტის, ქვეყნის ბიუჯეტში შესული თანხის, ქვეყანაში გაცემული ხელფასის, პენსიის, დახმარების და ქვეყანაში ვაჭრობა-მომსახურების მოცულობები. თითქმის დაუჯერებელია, მაგრამ სამწუხაროდ, ასეა და რაც უფრო მეტად დამაფიქრებელია, ეს პროცესი გრძელდება და გაცილებით მახინჯ სახეს და ხასიათს იღებს.

ვთქვათ, ვაღიაროთ, რომ მმართველი პოლიტიკური ძალის დამღუპველი საფინანსო პოლიტიკის შედეგად, ქვეყანაში ფიზიკურ და იურიდიულ პირთა 95%-ზე მეტი, დოკუმენტაციის მიხედვით წამგებიანია და მოგება მხოლოდ მომსახურე დარგებს აქვთ, რომ ქვეყანაშემოსავლებს არა სამეწარმეო, არამედ მომსახურების, საბაჟო, ბანკები, კავშირგაბმულობა, ტრანსპორტი, სათბობენერგეტიკა, ვაჭრობა, მომსახურება) სფეროდან იღებს, რომ ეს არის არა ქვეყანაში პროდუქციის შექმნით, არამედ გაწეული მომსახურებით (ძირითადში კომუნალური) და ქვეყნის გარედან შემოტანილი (ძირითადში უხარისხო და იაფფასიანი) პროდუქტებით ვაჭრობით მოსახლეობის ჯიბიდან ამოღებული თანხები, უფრო სწორი იქნება თუ ვიტყვით, მოსახლეობისათვის წაგლეჯილი თანხები, თუნდაც იმის გამო, რომ მომსახურების ტარიფები _ ელექტროენერგიით, გაზით, წყლით დაწყებული _ ბანკებით, ტრანსპოტრითა და კავშირგაბმულობით დამთავრებული) ეს არის არა კონკურენციის, არამედ ხელოვნური რეგულირების (ძირითადში ზრდის მიმართულებით)შედეგად მიღებული. რევოლუციამ ეს პროცესი გააძლიერა მოსახლეობისათვის კიდევ უფრო საზიანოდ. სახეზე გვაქვს ტარიფების კატასტროფული ზრდა, პრაქტიკულად საერთაშორისო დონესთან შედარებით, კატასტროფულად დაბალია ხელფასები, პენსიები, შემოსავლები საერთოდ. საშუალო ამერიკელის წლიური შემოსავალი 50 ათასი დოლარის ფარგლებშია. საშუალო ნიგერიელის 3,5 ათასს აჭარბებს. საშუალო ქართველის _ 700 დოლარის ფარგლებშია. დასკვნა ხალხმა გააკეთოს.

ვთქვათ, ვაღიაროთ, რომ კატასტროფის უტყუარი ნიშანია პრივატიზაცია _ მთელი მისი იდეოლოგია, პროცესი, შედეგი. პრივატიზაცია, რომელიც ძირითადში ვაუჩერებით და ნულოვანი აუქციონის წესით წარიმართა და რომელსაც მოჰყვა არა პროდუქციის შექმნაზე, არამედ საწარმოების ჯართად ქცევაზე, არა დასაქმებაზე, არამედ უმუშევრობაზე ორიენტირებული მეწარმეობა; პრივატიზაციამ, რომელმაც ქვეყნის ძირითადი ქონების სახელმწიფო მოხელეებზე, პარლამენტარებზე, პოლიციის მაღალჩინოსნებზე, ყოფილ დირექტორებზე და მათ გვერდით მდგომებზე, სხვათა გაღარიბებით გამდიდრებულებზე და კრიმინალებზე მიყიდვით, ერთდროულად დაასრულა რამდენიმე პროცესი: ერთის მხრივ, თანამდებობის პირები, სხვადასხვა დონის არჩევითი ორგანოების წარმომადგენლები ქონებითაც გაამაგრა და ამ სიმდიდრის შემქმნელი ქვეყნის ძირითადი მოსახლეობა უმუშევარი დატოვა. მეორეს მხრივ, მოკლა ქვეყნის სტაბილურობისა და დამოუკიდებლობის გარანტი _ საშუალო ფენა, მეცნიერება, განათლება, კულტურა, ხელოვნება, ჯანმრთელობა, სპორტი _ საერთოდ, ინტელექტუალური ნაწილი, პრაქტიკულად იგი ქონებისა და საკუთრების გარეშე დატოვა. ქვეყანა დაჰყო მდიდრებად და ღარიბებად, დააკანონა მდიდართა ხელისუფლება, მდიდართა ბატონობა ღარიბებზე (ე.წ. რევოლუცია ამ პროცესს აძლიერებს, სამწუხაროდ, ხალხის დახმარებით, მხარდაჭერით, რევოლუციური აღტკინებით, ტაშით, ქება-დიდებით).

ვთქვათ, ვაღიაროთ, რომ მმართველი პოილტიკური ძალის დამღუპველი საფინანსო პოლიტიკის შედეგად ქვეყანაში ბიზნესი არა უბრალოდ პოლიტიზირებულია, მეწარმეთა აბსოლუტური უმრავლესობა ფიქრობს არა ხალხზე, არამედ მმართველ პოლიტიკურ ძალაზე, ხელისუფლებაზე, მისთვის სასურველ ხელისუფლებაზე, ხელისუფალთა და ე.წ. დიდი ბიზნესის წარმომადგენელთა (საზომი ხელისუფლებასთან სიახლოვეა)_აბსოლუტურ უმრავლესობას არც ესმის ეკონომიკა.

(მხოლოდ სიტყვებით აპერირებენ). არც ეკონომიკური და თუნდაც, ეკონომიკის პრობლემები აწუხებთ, _ დაკავებულნი არიან საკუთარი ბიზნესით თუ ბიზნესის გადანაწილებით_ დღეს ისე, როგორც არასდროს ჩამორთმევისა და გადანაწილებისათვის დაჭერას და ციხის კედლებსაც კი იყენებენ იმათთვის, ვინც ამას ნებაყოფლობით არ გააკეთებს. ქვეყანაში ძირითად ბიზნესად პოლიტიკა იქცა. ძირითადში ფულიანთა გაპარლამენტარების და თანამდებობაზე დანიშვნის (გაცილებით სწორი იქნება პარლამენტში და თანამდებობაზე შეგდების) ,,ცეხები~ მუშაობენ.

ასეთი მეწარმეობისა შედეგია დანგრეული ეკონომიკა, იმპორტი _ (ძირითადში კვების პროდუქტები, ავეჯი, სიგარეტი, ნავთობი…), რომელიც აჩერებს ჩვენს საწარმოებს, სამუშაო ადგილებს სხვა ქვეყნებში ქმნის, კლავს სოფლის მეურნეობას, ხალხისაგან ცლის სოფლებს, მიწას აცილებს ქართველ კაცს და ექსპორტი, (ძირითადში ქვეყნის ბუნებრივი სიმდიდრე _ ნედლეული, ოქრო, მარგანეცი, ჯართი, ხე-ტყე…) რომელიც ამუშავებს სხვა ქვეყნის საწარმოებს, სამუშაო ადგილებს ქმნის უცხოეთში აძლიერებს მათ ეკონომიკას, საბოლოო პროდუქტით სახელს აძლევს უცხოეთის ბიზნესმენთ და დაცინვის ობიექტად აქცევს ქართველ ბიზნესმენებს, ქართულ ინტელექტუალურ ძალას იძულებულს ხდის წავიდეს უცხოეთში, უცხოეთში წასვლით და შავ მუშად მუშაობით ირჩენს თავს არაერთი თანამემამულე ამ უკანასკნელთა მიერ ოჯახებისა და ახლობლებისათვის გადმორიცხული თანხით და არა ქვეყანაში შექმნილი ეროვნული პროდუქტის ზრდით არის შენარჩუნებული ლარის კურსიც.

მწარე და ტრაგიკულია ჩვენი ქვეყნის ისტორია: ხან იარაღით ვკარგავთ დამოუკიდებლობას, ხან სხვა ქვეყნის ფულით, ხან ბრძოლით და სისხლით, ხან სიცილ-ხარხარით, ხან ყველასგან მიტოვებით, ხან ერთი შეხედვით, მთელი მსოფლიოს ყურადღებით.

დღეს უტყუარად შეიძლება ითქვას, რომ დამოუკიდებლობას ვკარგავთ აზროვნების სიძნელით, ხელისუფალთა მხრივ, ეროვნულისადმი ზურგის შექცევით, უფულო ხალხითა და ფულიანი ხელისუფლებით, უფულო ბანკებითა და ფულიანი ბანკირებით, კერპთაყვანისმცემლობით.

როგორადაც მძიმე არ უნდა იყოს, უნდა ვთქვათ, რომ წარმატებულად ხორციელდება ცივილიზაციის სათავეებთან მდგომი, ჯანსაღი და ძლიერი ისტორიული ფესვის მქონე ერისა და ქვეყნის დაჩოქების, ეროვნული სულის მოსპობის პროგრამა და ეს კეთდება დემოკრატიზაციისა და გლობალიზაციის ნიშნით. პრაქტიკულად, ეს არის მასონური მოძრაობის მარწუხი, რომლისთვისაც დემოკრატიზაცია და გლობალიზაცია უთვისტომობას, ურწმუნობასა და კოსმოპოლიტიზმს ნიშნავს.

მართლაც, დიდი დაფიქრების, ქართული სულის შემადგენელი ნაწილის, ჩვენი დიდი წინაპრების მონაპოვრის _ ეროვნული მოძრაობის განახლებისა და ჩვენს ქვეყანაში მცხოვრები სხვადასხვა ეროვნების წარმომადგენლებთან ქართული ტოლერანტობით წარმართვისა და გაძლიერების, დიდი ქართული ერთობის გარეშე საქართველოს არ აქვს მომავალი.